Skip to content

Over GVR

_

Introductie

Het Genootschap van Reclame (GVR) werd in 1923 opgericht. Op dit moment organiseert GVR twee tot drie keer per jaar besloten activiteiten voor genodigden in het reclamevak. Het genootschap bestaat momenteel uit een honderdtal leden. Het bijzondere van de huidige samenstelling van het ledenbestand van het GVR is dat het Genootschap vertegenwoordigers van reclamebureaus, opdrachtgevers, PR-bureaus, onderwijs en wetenschap bij elkaar brengt. Alle leden van GVR leveren een actieve bijdrage aan het communicatievak en hebben hun sporen verdiend. Hierdoor worden bij actuele onderwerpen vanuit verschillende invalshoeken belicht en besproken.

 

Geschiedenis van GVR

Op 24 oktober 1923 werd de eerste vergadering belegd van wat aanvankelijk heette de ‘Vereeniging voor Reclame’. Op 12 februari 1927 werd deze vereniging omgezet in het ‘Genootschap voor Reclame’ (GVR) en werd op de statuten de koninklijke goedkeuring verkregen. Volgens artikel 3 van de statuten behoorde het tot de taken van het Genootschap om de ‘ethische, sociale, aesthetische en economische betekenis van de reclame en de erkenning daarvan te bevorderen’. Deze doelstellingen dienden volgens artikel 4 te worden bereikt ‘door het doen van publicaties, het houden van lezingen en congressen, alsmede het bevorderen van de studie op het gebied van de reclame, ook aan inrichtingen van onderwijs, en het bevorderen en doen instellen van onderzoekingen omtrent de reclamevormen en hun toepassingen’. De congressen namen vanaf het begin een zeer belangrijke plaats in binnen het Genootschap. Het Eerste Nederlandsche Reclamecongres ‘Reclame en de crisis’ vond plaats in het Gebouw voor Kunsten en Wetenschappen te Utrecht op 17 maart 1932. Na de Tweede Wereldoorlog werd de congrestraditie hervat. Men zocht representatieve locaties, zoals het toenmalig Indisch Instituut in Amsterdam of het Kurhaus in Scheveningen. In de jaren zestig groeiden onder leiding van de legendarische voorzitter Jhr. W. van Andringa de Kempenaer, diens opvolger J.P. Ton en directeur J.L. Klein de congressen uit tot jaarlijkse meerdaagse bijeenkomsten, waar iedereen die iets voorstelde in de reclamewereld elkaar ontmoette. De belangstelling werd zo groot dat uitgeweken werd naar de moderne faciliteiten en zalencomplexen van de RAI in Amsterdam, de Doelen in Rotterdam of de Jaarbeurs in Utrecht. Maar het GVR deed meer dan congressen organiseren. Bedrijven konden de slagzinnen waarmee ze reclame wilden maken voor hun producten laten goedkeuren door het GVR en vervolgens laten registreren in het ‘Slagzinnenregister’. Een andere belangrijke taak was het verbeteren van het imago van reclame. Het GVR wilde onbehoorlijke en consument-onvriendelijke vormen van reclame bestrijden. Dit leidde tot de oprichting in 1963 van de Commissie tot Handhaving van de Nederlandse Code voor het Reclamewezen, kortweg de Code Commissie en later de Stichting Reclame Code, waarin in 1988 ook de Reclameraad is opgenomen. Het GVR heeft altijd ook veel aandacht voor onderwijs en opleidingen gehad. Het GVR was in 1955 medeoprichter van de Stichting Reclame Onderwijs, later de Stichting voor Reclame- en Marketingonderwijs. Een laatste taak van het GVR is het verhogen van het creatieve peil van reclame-uitingen. Dit gebeurde o.a. door het vanaf het eind van de jaren vijftig toekennen van de Jaarprijzen voor diverse vormen van reclame.

Begin jaren zeventig zocht het Genootschap in samenwerking met mensen daarbuiten naar een bredere organisatie die de belangen en doelstellingen van het reclamewezen zou moeten bevorderen. Deze initiatieven leidden tot de oprichting in mei 1972 van de Nederlandse Reclame Stichting (NRS). De NRS werd in het leven geroepen door een zestal sponsor-organisaties: de Bond van Adverteerders (BVA), het Genootschap voor Reclame, de Vereniging de Nederlandse Dagbladpers (NDP), de Nederlandse Organisatie van Tijdschrift-Uitgevers (NOTU), de Stichting Ether Reclame (STER) en de Vereniging van Erkende Reclame- Adviesbureaux (VEA). De samenwerking beoogde een bundeling van krachten en de centralisatie van enkele reeds bestaande instellingen onder één dak. De NRS kreeg een groter, uiteraard representatief ogend en gelegen kantoorpand, trok meer betaalde krachten aan en barstte van ambities onder leiding van voorzitter D.J. Rueb en directeur J.C. Hardeman. In het pand van de NRS werden ondermeer de stichting Reclame- en Marketingonderwijs, de stichting Media Informatiecentrum, het Genootschap voor Reclame en de Reclame Code Commissie gehuisvest. Na enkele jaren raakte de NRS echter in grote, met name financiële problemen. De NRS diende te worden geherstructureerd, rapporten volgden elkaar in snel tempo op maar uiteindelijk restte slechts de liquidatie van de eens veelbelovende NRS. Na dit intermezzo hervatte het GVR, dat één van de participanten in de NRS was geweest, zijn oude taken op de gebruikelijke wijze.

Al vanaf 1928 houdt GVR een slagzinnenregister aan. Bij gebrek aan een duidelijke definitie ontstond er een wildgroei aan gedeponeerde zinnen. Daarom werd er in 1955 een GVR/Slagzinnencommissie geïnstalleerd die duidelijke toetsingsvoorwaarden formuleerde in het Reglement GVR/Slagzinnenregister. In 1979 werd het GVR/Slagzinnenregister grondig herzien en de allerlaatste wijziging dateert van januari 2005.

Op dit moment bestaat het register uit ruim 3000 (ooit) goedgekeurde slagzinnen. De oudste registraties zijn van halverwege de jaren ’50. Zinnen van vóór de instelling van de commissie (1955) staan niet in het huidige register. Ongeveer één tiende van de slagzinnen is actief geregistreerd. De andere zinnen zijn na een bepaalde registratieperiode niet verlengd door de voerders waardoor de zinnen als niet langer in gebruik kunnen worden beschouwd.

 

Anno nu

Anno 2016 organiseert het bestuur van GVR twee tot drie keer bij jaar besloten evenementen voor genoten, die alleen op uitnodiging welkom zijn. Momenteel zijn er een honderdtal leden. Het bijzondere van de huidige samenstelling van het ledenbestand van het GVR is dat het Genootschap vertegenwoordigers van reclamebureaus, opdrachtgevers, PR-bureaus, onderwijs en wetenschap bij elkaar brengt. Alle leden van GVR leveren een actieve bijdrage aan het communicatievak en hebben hun sporen verdiend. Hierdoor worden bij actuele onderwerpen vanuit verschillende invalshoeken belicht en besproken.

 

Coq d´honneurs

Jaarlijks worden in januari prijzen uitgereikt voor bijzondere bijdragen aan het reclamevak, de Coq d´honneurs. Hieronder zijn de namen van de winnaars sinds 2000 te vinden.

 

1995

Jonge Haan: Yolanda Eijgenstein

1996

Jonge Haan: R. de Witte

1999

Jonge Haan: Mary Hoogerbrugge

2000

Jonge Haan: Margot Bouwman

2001

Coq de Grand Honneur: Rob Benjamens

Coq d’Honneur: Sikke Bakker

Coq d’Honneur: Ko Touw

Coq d’Honneur: Pietro Tramontin

Coq d’Honneur: Henk Rottinghuis

Jonge Haan: Marieke van den Berg

2002

Coq de Grand Honneur: Ineke van der Ouderaa

Coq d’Honneur: Rene Repko

Coq d’Honneur: Edith Smit

Coq d’Honneur: Daniel Bouw

Jonge Haan: Kim Dingler

2003

Coq d’Honneur: Gerard Jongerius

Coq d’Honneur: Gert Sluis

Coq d’Honneur: Leo van Sister

Coq d’Honneur: Koos Gaakeer

Jonge Haan: Thecla Schaeffer

2004

Coq de Grand Honneur: Wim Goosen

Coq d’Honneur: Ruper Parker Brady

Coq d’Honneur: Martijn Sanders

Coq d’Honneur: Roland de Haas

Jonge Haan: Thomas Sanders

2005

Coq de Grand Honneur: José Selbach

Coq d’Honneur: Duncan Stutterheim

Coq d’Honneur: Ayaan Hirsi Ali

Coq d’Honneur: Ad Scheepbouwer

Jonge Haan: Mattias Schut

2006

Coq de Grand Honneur: Michael van Os

Coq d’Honneur: Jacques Kuyf

Coq d’Honneur: Alfred Levi

Jonge Haan: Raymond Spanjar

2007

Coq de Grand Honneur: Walter van der Mee

Coq d’Honneur: Harry Dekker

Coq d’Honneur: Nelly Kalfs

Coq d’Honneur: Stephan Fellinger

Jonge Haan: Jasmijn Andringa

2008

Coq de Grand Honneur: Paul Meijer

Coq d’Honneur: Marcel Beerthuizen

Coq d’Honneur: Marco Derksen

Coq d’Honneur: Bas Verhart

Coq d’Honneur: Marleen Stikker

Jonge Haan: Lobke Hidding

2009

Coq de Grand Honneur: Auke Visser

Coq d’Honneur: Elsbeth Polak

Coq d’Honneur: Roland van der Vorst

Coq d’Honneur: Henri van der Aat

2010

Coq de Grand Honneur: Fons van Westerloo

Coq d’Honneur: Ralph Wisbrun

Coq d’Honneur: Jeroen de Bakker

Jonge Haan: Rogier Ijzermans

2011

Coq de Grand Honneur: Rob Benjamens

Coq d’Honneur: Aad Kuijper

Coq d’Honneur: Jan Driessen

Jonge Haan: Boris Nihom

2012

Coq de Grand Honneur: Fred Bronner

Coq de Grand Honneur: Fred van Raay

Coq d’Honneur: Ruud de Langen

Coq d’Honneur: Arian Buurman

Jonge Haan: Ernst Jan Pfauth

2013

Coq de Grand Honneur: Derk Sauer

Coq d’Honneur: Henk Scheenstra

Coq d’Honneur: Willem Sijthoff

Jonge Haan: Joëlle Wehkamp

2014

Coq de Grand Honneur: Jan Knaap

Coq d´Honneur: Mary Hoogerbrugge

Coq d´Honneur: Jack de Vries

Coq d´Honneur: Ole Christern

Jonge Haan: Hilde Voorveld

2015

Coq de Grand Honneur: Lode Schafer

Coq d´Honneur: Barbera Wolfensberger

Coq d´Honneur: Mark Woerde

Jonge Haan: Marten Blankesteijn

Bij afscheid als voorzitter GVR: Ruud Polman

 

 

Bestuur

Het wordt geleid door een bestuur, dat o.a. verantwoordelijk is voor het organiseren van jaarlijks terugkerende evenementen. Dit bestuur bestaat uit Willem van der Schoot (voorzitter), Saskia Ijszenga, Ebba Hoogenraad, Willem-Albert Bol, Peter van Leeuwen en René Jaspers.